Punia

Punia całe swoje życie spędziła w schronisku, jest w nim od szczeniaka czyli ok. 7 lat. Trudno zrozumieć dlaczego ta mała, piękna, delikatna sunia nie znalazła do tej pory swojego domu… Może dlatego, że jest nieśmiała i jej opiekun m... więcejusiałby wykazać się cierpliwością i wyrozumiałością? Może dlatego, że nie garnie się do człowieka, nie zaczepia go łapkami, gdy ten przechodzi obok boksów, nie zachęca do zabawy, nie narzuca się? Może dlatego, że grzecznie schodzi człowiekowi z drogi, trzyma się z boku, chowa się do budy lub za budą? Był czas gdy po zabiegu Punia przebywała bliżej ludzi i wtedy bardzo szybko przyzwyczajała się do ich obecności, pozwalała się głaskać i przytulać. Po powrocie do boksu znów stała się nieufna. Punia bardzo lubi siedzieć na budzie. Jest wtedy zamyślona, wpatrzona w dal, nieobecna. Domyślamy się o czym marzy, czego wypatruje i pragnie. Marzy o człowieku, który da jej uczucie, uwagę i czas. Wypatruje człowieka, który zmieni jej życie, pokaże co to jest spacer i zabawa. Pragnie dobrego, ciepłego domu, który będzie tak naprawdę jej. Ktoś mądrze powiedział: - trzeba czegoś pragnąć, żeby żyć. Punia ma pragnienia… Tylko jak długo jeszcze będzie czekać na ich spełnienie? Ona bardzo potrzebuje naszej pomocy… mniej