Pusia

Kto wie, ile by jeszcze trwał ten koszmar, gdyby pogotowie nie zabrało jej właściciela. Jej ciało pokrywała jedna wielka skorupa. Sierść wymieszaną z roztoczami, od których pracownik schroniska dostał uczulenia. Im dalej cięliśmy, t... więcejym więcej znajdowaliśmy. Zapach amoniaku nieustannie nam towarzysz. Była ziemia, były odchody, była rozpuszczona czekolada w uchu. Cięliśmy wszystkim. Maszynką, nożycami, nożyczkami do bandaży, a nawet nożem do tapet. Trzy osoby i ponad dwie godziny walki. Przed strzyżeniem ważyła prawie 19 kg, po ściągnięciu z niej "zbroi" o 3 kg mniej. Mieliśmy już wiele przypadków zakoltunionych psów, ale żaden jeszcze nie był tak ciężki do ostrzyżenia. Myśleliśmy, ze ma uszkodzone oko, a to ogromny dred ciągnął w dół powiekę. Ulga nastąpiła natychmiast po jego odcięciu. Pusia zniosła zabieg dzielnie. Także następny, u groomera. A z każdym dniem pokochała nas wszystkich, rozkochała każdego, bez wyjątku. Sunia, która była obrazem obojętności człowieka, przykładem wielomiesięcznych zaniedbań, z dnia na dzień stała się przyjaciółką ludzi, gotową kochać natychmiast, przyjmować wszystkie czułości od razu. Uwielbia bliskość, spacery, zabawy. Będzie idealna dla każdego, kto tak jak ona, potrafi dzielić się swym sercem. Pusia ma ok. 7 lat. Jest średniego wzrostu, ma kilka kg nadwagi, jednak jej energia i chęci do ruchu, u boku aktywnego opiekuna, szybko powinny pozbyć się jej "tłuszczyku"mniej