Dyzio

Mówi się, że psy w schronisku oglądają świat zza krat. DYZIO nie ogląda świata nawet zza krat. Bo DYZIO nie widzi. Jest małym, rudym psem i ma zaledwie 5 lat. W schronisku pojawił się dopiero niedawno. I od razu pojawia się pytanie, któr... więcejego nie sposób nie zadać: Czy ktoś się go pozbył, bo przestał widzieć? Nie wiemy. Wiemy tylko, że niewidomy pies znalazł się za schroniskowymi kratami. A przecież DYZIO wcale się nie poddał. Nauczył się funkcjonować w świecie, którego nie może zobaczyć. Na spacerach pięknie chodzi na smyczy. Pilnuje człowieka, bo wie, że to właśnie on jest jego przewodnikiem. Nie widzi przeszkód. Nie widzi drogi. Nie widzi człowieka, za którym idzie. Ale ufa. I idzie. Krok za krokiem. Może właśnie tego najbardziej potrzebuje teraz człowieka, który nie zawiedzie jego zaufania. Człowieka, który będzie jego oczami. Bo DYZNIO nie potrzebuje, żeby ktoś naprawił jego wzrok. Potrzebuje, żeby ktoś pokazał mu, że życie po utracie wzroku nadal może być dobre. Ciepły kąt. Spokojny dom. Bezpieczne spacery. Głos, który mówi: „Jestem tutaj. Chodź.” Tylko tyle. A może aż tyle. DYZIO już nauczył się żyć bez wzroku. Teraz powinien dostać szansę nauczyć się życia bez krat. mniej