Placuś

PLACUŚ – mały odkrywca, który nie powinien spędzić zimy za kratami! Kiedy trafił do schroniska, jego sierść była jednym wielkim kołtunem. Długie, zbite dredy z pewnością sprawiały mu ogromny dyskomfort, a być może także ból. Tak ... więcejbardzo zaniedbany, a przecież wystarczy odrobina troski, by znów mógł poczuć się dobrze. Dopiero poznajemy PLACUSIA. Ma około 4 lat i z wyglądu przypomina shih tzu lub lhasa apso. Jest radosny, ciekawski i pełen energii do odkrywania świata! Spacer? To jest to! PLACUSIOWI wystarczy smycz i kawałek terenu do eksplorowania. Węszy, sprawdza każdy zakamarek, zostawia swoje zapachowe wiadomości i chłonie świat wszystkimi zmysłami. Człowiek? Na spacerze bywa tylko dodatkiem do tych fascynujących zajęć! Na smyczy radzi sobie całkiem dobrze. Mijane psy obszczekuje, prawdopodobnie ze strachu. To coś, czemu trzeba będzie się przyjrzeć i pomóc mu poczuć się pewniej. Wciąż go poznajemy, ale już wiemy, że to cudowny psiak, który zasługuje na własny dom. Na człowieka, który zobaczy w nim nie tylko uroczego, kudłatego pieska, ale przede wszystkim przyjaciela. Placusiowa sierść wymaga regularnej pielęgnacji i strzyżenia. To ważne, by nie dopuścić ponownie do powstawania bolesnych kołtunów. Ma też swój znak rozpoznawczy, uroczy zgryz, z dolnymi ząbkami delikatnie wysuniętymi do przodu. No przecież nie można być idealnym! Nie chcemy, żeby PLACUŚ spędził zimę w schronisku. Zamiast ciepłego kocyka w domu będzie miał zimny boks. Zamiast własnego człowieka, kolejne dni czekania.mniej