Azard

Wyobraź sobie psa, który już raz miał swój dom. Swoją rodzinę. Swoje miejsce na świecie. I właśnie dlatego ta historia boli najbardziej. Kilka lat temu Azard został adoptowany. Rodzina była w nim zakochana. Miał ludzi, których uważa�... więcej� za swoich. Miał życie, którego każdy schroniskowy pies powinien doświadczyć. A potem wszystko się rozpadło. Problemy z alkoholem i narkotykami sprawiły, że jego dom przestał być bezpiecznym miejscem. Azard wrócił do schroniska. Nie dlatego, że był „trudny”. Nie dlatego, że coś zrobił. Po prostu człowiek, któremu zaufał, przestał być w stanie się nim opiekować. A Azi? Nadal jest łagodny. Nadal ufa. Nadal kocha ludzi. Ma około 6 lat i jest imponującym molosem w typie leonbergera. I chyba właśnie w tym widać jego największy paradoks, wygląda jak pies, który mógłby samą posturą budzić respekt, a w środku jest spokojnym, zrównoważonym olbrzymem. 🥹 🐾 dobrze dogaduje się z ludźmi 🐾 jest przyjazny wobec innych zwierząt 🐾 pięknie chodzi na smyczy, zarówno w szelkach, jak i na obroży 🐾 potrafi odnaleźć się w mieście 🐾 ale… spokojny dom poza miastem byłby dla niego strzałem w dziesiątkę Azard nie potrzebuje człowieka, który będzie go ciągle czymś zajmował. Potrzebuje stabilności. Kogoś spokojnego, przewidywalnego i odpowiedzialnego. Człowieka, przy którym wreszcie nie będzie musiał zastanawiać się, co wydarzy się jutro. Azard nie potrzebuje kolejnej szansy. On potrzebuje ostatniej. Tej prawdziwej.mniej