Kasiula

KASIULA – niewidoma koteczka, która sama prosi o dom… Cześć… to ja, Kasiula. Nie widzę świata tak jak Wy, ale czuję go całym sercem. Całe moje dzieciństwo spędziłam w schronisku. Za kratami. W klatce. I bardzo, bardzo chciałabym w ... więcejkońcu mieć swój dom… Trafiłam do schroniska w dramatycznym stanie. Moich oczek prawie nie było widać – silna infekcja, ropa, ogromny ból. Mimo natychmiastowej pomocy i konsultacji okulistycznych nie dało się ich uratować. Jedno oczko zostało usunięte, na drugie również nie widzę. Gdy wydawało się, że najgorsze już za mną… los znów mnie doświadczył. Jestem białaczkowa (FELV+). Dlatego muszę mieszkać w zamkniętej klatce, żeby nie narażać innych kotów. Całymi dniami miauczę, wyciągam łapki, próbuję wyjść… Szukam człowieka. Ciepła. Dotyku. A serca ludzi, którzy się mną opiekują, pękają na ten widok. A ja naprawdę jestem cudowna. Jestem ufna, delikatna, spragniona bliskości. Wystarczy, że ktoś mnie pogłaszcze – od razu mruczę, wtulam się całym ciałkiem. Mój świat nie opiera się na wzroku. Mój świat to człowiek. Jestem wysterylizowana, zaszczepiona i odrobaczona. Mimo że żyję w ciemności – świetnie sobie radzę. Potrzebuję tylko bezpiecznego, spokojnego miejsca… i kogoś, kto mnie pokocha. Błagam o dom stały – albo chociaż dom tymczasowy. Każdy dzień poza klatką to dla mnie ogromna ulga. Każdy dzień przy człowieku to dla mnie szczęście. Nie zobaczę Twojego domu… ale poczuję go sercem od pierwszej chwili. Daj mi szansę. Jestem tylko kotem, który chce być czyjś. mniej